Rob Bakker

Bewoners die de eerste dagen worden gerustgesteld en daarna de stuipen op het lijf worden gejaagd door alles binnen te laten houden. Een crisis-site die niet tegen een crisisbezoek is opgewassen. Dat was de aanloop van het overheidshandelen.

Het Openbaar Ministerie nam donderdag 6 januari een lijst met opgeslagen en giftige stoffen van de brand in Moerdijk in beslag. Vervolgens ging Justitie op de lijst zitten en weigerde die vrij te geven, ondanks alle zorgen die bij pers en publiek leefden over de samenstelling van de giftige walmen.

Pas onder druk en op een zondagavond, drie dagen later, gaf het OM Breda de lijst vrij. Over het hoe en waarom om zo’n lijst geheim te houden, kan het OM niets zeggen. Het is ook moeilijk uit te leggen. Een voorsprong van een paar dagen, gesteld dat het OM in het weekend doorwerkt, kan niet van nut zijn in een onderzoek dat waarschijnlijk maanden, zo niet langer gaat duren.

De Onderzoeksraad voor Veiligheid Aandachtspunten is in dit soort gevallen de aangewezen persoon voor dit soort calamiteiten. De Raad onderzoekt op dit moment hoe bij het bedrijf werd omgegaan met de opslag en het verpakken van de aanwezige chemische stoffen en de omstandigheden waarin de brand heeft kunnen ontstaan. Daarnaast kijkt de Raad naar de wijze waarop is omgegaan met het vrijkomen van gevaarlijke stoffen. Het OM rept inmiddels al wel over ‘onder verdenking stellen’ op een persconferentie.

Met het in beslag nemen van de lijst giftige stoffen en die pas na een paar dagen op een zondag vrijgeven, heeft het OM van Breda weer eens laten zien dat ze bestaat. Een vermenging van een in de weg lopende bromsnor en bureaucratisch haantjesgedrag, leverde in dit geval een extra giftige cocktail op voor bezorgde bewoners en hulptroepen bij brandweer en waterschap.

Een waterschap waar geen enkele informatie vrijgegeven mag worden, want de situatie is opgeschaald en dus mag alleen de gemeente Breda het woord voeren. Daar weet men van niets over al dat giftige water, want dat ligt bij het waterschap.  Een gevoel van urgentie wordt niet geproefd.

Persconferenties met veel uniformen en burgemeesters in nieuw kostuum met het label nog aan de mouw, proberen geruststelling uit te dragen, terwijl een hoogleraar op televisie belangrijke en verzwegen onderdelen van een RIVM-rapport alsnog naar voren brengt.

De eerste crisis, een grote brand, leidt automatisch tot een tweede bureaucratische crisis. Het waarmaken en beschermen van posities gaat per definitie voor de allereerste taak: het zoveel mogelijk en zo snel mogelijk eerlijk informeren van de burgers.

redactie@deltamagazine.nl

Lees meer:

1. Brabantse Delta in Moerdijk nog met onbekend gif
2. Waterschap Brabantse Delta werkt aan opvangen bluswater na brand Moerdijk
3. Kustprovincies willen na ramp Golf van Mexico onderzoek olierisico’s op Noordzee